ب ) روايات سمتهاى قرآن اين روايات سمتهاى قرآن را گزارش مىدهد و جايگاه واقعى كتاب خدا را مىنماياند . بطور نمونه در كلام رسول خدا و اهل بيت عليهم السّلام قرآن بعنوان : « امام و پيشوا ، سخن پروردگار » ، « 1 » « ذكر حكيم ، نور روشن ، راه مستقيم ، منبع خير گذشتگان و آيندگان ، داور كنونى ( حكم ما بينكم ) ، فيصله‌دهنده بدون مطايبه ( و هو الفصل ليس بالهزل ) » ، « 2 » « ظاهرى زيبا ، باطنى ژرف ، با شگفتىهاى بىپايان و نوآوريهاى جاودان و تاريك‌زداى بىهمتا . . . » « 3 » و « فرمان‌دهنده ، بازدارنده ، ساكت گوينده ، حجت خدا بر خلق . . . » ، « 4 » « سخنگوى راستگو ، نور درخشنده ، پرتوافكن خيره‌كننده همراه با دليلهاى آشكار ، پيشواى پيروانش به رضوان ، رساننده شنوندگانش به نجات و . . . » ، « 5 » « چراغهاى نور ، شفادهنده قلوب . . . » ، « 6 » « منار هدايت ، نوربخش تاريكىها » « 7 » و . . . معرفى شده است . چنين نگاهى به قرآن و معرفى روح‌افزاى آن از جانب معصومان عليهم السّلام به گونه‌اى است كه انسان را شيفته و دلباخته قرآن مىكند ، اگر قرآن غير قابل درك مىبود و فهم انسان از آن حجّيّت نداشت چگونه اين اندازه سفارش و همراهى با قرآن توجيه مىشد ؟ بنابراين معصومان عليهم السّلام هرگز نمىپسندند كه به اين بهانه كه قرآن قابل فهم نيست ، با اين كتاب فاصله بگيرد ، البته هميشه زنگ خطر را به صدا در مىآورند كه دور شدن از اهل قرآن و وارثان و معلمان واقعى آن ( خود اهل بيت عليهم السّلام ) نيز به همان اندازه خسارت بار است كه فاصله گرفتن با خود قرآن و اين معرفى از قرآن در واقع همسو با معرفى خود قرآن از خود و معلمانش مىباشد كه در بحث « حجّيّت قول اهل بيت » خواهيد ديد .

--> ( 1 ) . كنز العمال ، ج 1 ، ص 515 ، ح 2300 ( 2 ) . تفسير العياشى ، ج 1 ، ص 74 ، ح 1 ( 3 ) . نهج البلاغه ، خ 18 ( 4 ) . همان ، خ 183 ( 5 ) . اين عبارت فرازى از خطبه مشهور حضرت زهرا عليها السّلام است ، ر . ك : ابن ابى طيفور ، بلاغات النساء ، ص 25 . ( 6 ) . از امام حسن مجتبى عليه السّلام ، ر . ك : على اربلى ، كشف الغمة ، ج 1 ، ص 573 . ( 7 ) . از امام صادق عليه السّلام ، ر . ك : الكافى ، ج 2 ، ص 600 ، ح 5 .